مولانا محمد تقى فردى مقدس ، متقى ، متورع ، عابد و شب‌زنده‌دار بود وى به زبان فارسى وعظ مىكرد و گفتارش بر مردم تأثير مىگذاشت . مولانا صدر حسين مىگويد استغاثه و مناجات و دعاى او به درگاه بارى تعالى طورى بود كه بيننده را تحت تأثير قرار مىداد . تدريس فقه و اصول و صرف و نحو از كارهاى روزمرهء او به شمار مىرفت . وى تقريبا در سن هشتادسالگى در سال 1937 م در نجف درگذشت . فعاليتهاى او عموما در زمينه‌هاى تصنيف و تأليف و تحشيه بود ، اما آثارش كمتر به چاپ رسيده است . از ميان كتابهاى چاپ‌شدهء او مىتوان كتاب الاربعين را در علم حديث نام برد . محمد جان 1375 ه ق / 1955 م نام اصلى مولانا محمد جان ، سيد اشرف حسين از اهالى محلهء « وزير گنج لكنهو » ، عالمى فاضل و خطيبى بزرگ بود ، از بستگان مولانا محسن به شمار مىرفت و به قول مولانا يوسف حسين در ميان مداحان لكنهو ، قصايد خوبى به عربى مىخواند وى در دبيرستان اسلامى كندهارى بازار لكنهو به تدريس عربى اشتغال داشت و در سال 1950 م به كراچى رفت . محمد جعفر كشميرى 1190 ه ق / 1776 م ملا ميرزا محمد جعفر كشميرى از شاگردان ارشد مولانا ميرزا محمد بن حسن شيروانى بود ، ميرزا ابراهيم قاضى اصفهان ، امير عبد الباقى بن امير محمد حسين حسينى خاتون‌آبادى و مولانا محمد باقر بن محمد باقر هزارجريبى او وى روايت مىكرد . محمد جعفر بن ابو الحسن 1289 ه ق / 1872 م 1310 ه ق / 1893 م مولانا سيد محمد جعفر فرزند شايستهء مولانا سيد ابو الحسن معروف به ابو در 20 شوال 1289 ه ق در لكنهو به دنيا آمد . قبل از تولدش ، مولانا سيد ابراهيم در خواب ديد كه خواهرش فرزندى در آغوش گرفته است و آن كودك سورهء حمد را تلاوت مىكند . اين بشارتى بود كه فرزندى به دنيا خواهد آمد برخوردار از هوش و استعداد فراوان و در آينده از علماى دين خواهد